دوستان گرامی در روزنامه «آوای کرمانشاه» در تعطیلات نوروز ملاقاتی با لکامیر داشتند که به گفته این دوستان و به اعتراف خود بنده حاوی نکات ارزنده و آموزنده بسیاری از این فرهیخته لکزبان برای آنانکه لکستان دغدغه همیشگیشان است، میباشد. مشروح این مصاحبه که در تاریخ سه شنبه 13/2/90 در روزنامه آوای کرمانشاه به چاپ رسیده در زیر میآید:
کیومرث امیری کله جویی را بیشتر با تخلص معروفش «لکامیر» می شناسند، شاعری شیرین کلام که آوازهی دکلمه های زیبا و دلنشین «لکی» اش مدتی است دیار مادریاش (منطقهلکستان) را درنوردیده است، و حال مخاطبانی به وسعت گسترهی فرهنگی ایران زمین پیدا کرده است. کلمات و واژههای او هر چند برگرفته از گویش لکی است،ولی او با بهره گیری از همین گویش به توصیف مفاهیم ملی و اسطورهای آشنایی همچون: ایران، زرتشت،کوروش، بیستون،رستم وسیاوش پرداخته است و شاید همین نکتهی تمایز او با دیگر قوم گراها باشد.
لک امیر سخت دلبستهی قوم و دیار خویش است و با عشق،سخن از آن ها میگوید، اما در این راه نه تنها ره به افراط نبرده و چنگی بر صورت ملیت خویش نکشیده،بلکه روی ماه هویت ایرانی خویش را نیز بوسیده است.
اشعار لک امیر بسیار حماسی و غرورو انگیزند و واژههایش شور و حال سرزمین بکر و افسانهای لکستان را دارند، واژههایی اصیل و ناب که با کمک آنها فراز و نشیب های تاریخ و فرهنگ ایران زمنی را به زیبایی تمام به نظرم کشیده است. لک امیر با کارهای خود تلاش کرده علایق بومی و محلی لکها را تبدیل به دغدغههای ملی کند و در این راه به موفقیتهایی نیز دست پیدا کرده است.
امیری کلهجویی (لکامیر) متولد نوزدهم شهریور ماه سال 1338 در روستای کله جوب از توابع بخش سرفیروزاباد کرمانشاه است. پدرش از طایفه پیره وند است، طایفهای که زیستگاه سنتی آن بیشتر در منطقهی هلیلان و زردلان است. این شاعر توانمند همانگونه که خودش هم اشاره می کند، از همان ابتدا به مطالعه کتاب و سرودن شعر علاقه داشته اشت: از همان دروان ابتدایی تحت تاثیر معلمانی که داشتم شروع به مطالعه کردم و گاهی شعرهایی هم می سرودم که خیلی ابتدایی بودند.
لک امیر اولین فعالیت جدی خود را در سال 60 با نوشتن سلسله مقالاتی که در روزنامهی معتبر کیهان شروع کرده و بعدها به مدت 12 سال خبرنگار همین روزنامه میشود، و در اواخر سال 76 به دلیل در پیش گرفتن رویهای مستقل در کار خبرنگاری مجبور به پایان دادن به همکاریهایش با این روزنامه میشود.
همچنین وی همکاریهایی را نیز با صدا و سیمای مرکز کرمانشاه داشته است که از مهمترین آنها میتوان به انجام کارهای تحقیقاتی سریال «سیمره رود بی بازگشت» اشاره کرد. لک امیر بعدها این مجموعه تحقیقات را با عنوان «بومیان دره مهرگان» به چاپ رساند.
